Mgr Justyną Dawid – neurologopedią z 10 – letnim stażem. W naszym przedszkolu prowadzi terapię indywidualną i zajęcia grupowe.

Podczas zajęć wykorzystywane są odpowiednio dobrane metody i formy pracy oraz  zróżnicowane pomoce dydaktyczne w celu podniesienia efektywności terapii  oraz atrakcyjności zajęć.

MOWA DZIECKA 3-LETNIEGO

Jest zbliżona do poprawnej, ale z licznymi błędami

3- latek jest zrozumiały dla otoczenia. Dobrze porozumiewa się z dorosłymi i rówieśnikami. Używa i rozumie od 800-1000 słów. Najczęściej są to słowa oznaczające przedmioty (rzeczowniki), czynności (czasowniki) i cechy (przymiotniki). Buduje coraz dłuższe zdania 3-4-5 wyrazowe, najczęściej twierdzące. Zadaje coraz więcej pytań i wydaje rozkazy. Dość dobrze modeluje własnym głosem-umie mówić szeptem. Pod koniec 3 roku życia opanowuje praktycznie podstawy języka ojczystego. W izolacji prawidłowo wymawia większość głosek, ale w mowie swobodnej głoski trudniejsze zastępuje łatwiejszymi.

U każdego dziecka występuje różna kolejność pojawiania się głosek. Odstępstwo powyżej pół roku od podawanego schematu winno skłonić do szukania pomocy u logopedy.

            Ogólnie mowa dziecka 3-letniego sprawia wrażenie zmiękczonej, pieszczotliwej. Głoski trudniejsze zastępuje łatwiejszymi, myli je lub opuszcza. Występują agramatyzmy – nie uwzględnia zasad gramatyki. W wyrazach brakuje końcówek lub są nieprawidłowe. Upraszcza grupy spółgłosek na początku i w środku wyrazów.

 

MOWA DZIECKA 4- LETNIEGO

4 –latek posługuje się coraz częściej zdaniami złożonymi. Rozumie i wypowiada od  1500 do 2000 słow. Prawidłowo posługuje się nazwami kolorów. Powinien już umieć opowiedzieć bajkę. Dorosłym zadaje coraz więcej pytań co?, czemu?, dlaczego? Itp.  Wymyśla tzw. „neologizmy dziecięce” tzn. wyrazy, których nie używają dorośli. Nie zna gramatyki, ale używa coraz poprawniejsze formy gramatyczne. Nie wszystkie głoski wymawia prawidłowo.

  • Głoski s, z, c, dż  możne zamieniać na  ś, ź, ć, dź  lub s, z, c, dz.
  • Głoski s, z, c, dz winny być już utrwalone i nie powinny być wymawiane jak ś, ź, ć dź.
  • Może pojawić się głoska r, choć jej brak nie powinien jeszcze budzić niepokoju.

W mowie swobodnej grupy spółgłosek brzmią już dokładniej, ale są jeszcze uproszczone na początku, w środku lub końcu wyrazów.

Stopień opanowania mowy nie u wszystkich dzieci przebiega jednakowo. U jednych jest szybszy, u innych wolniejszy. Przyjmuje się, iż odstępstwa powyżej pół roku od podanego schematu winny skłonić rodziców do szukania porady u logopedy